Movie Reviews

దుష్టశక్తులతో దైవశక్తి పోరాటం, వారిపై అధిపత్యం అంశాల నేపథ్యంతో ప్రస్తుత సామాజిక అంశాలను జోడించిన సుందర్ సీ రూపొందించిన ఈ సినిమాలో ప్రధానంగా టెక్నికల్ అంశాలు డామినేట్ చేశాయనే చెప్పాలి. కథ, కథనాల కంటే.. దర్శకుడిగా సుందర్ సీ వీఎఫ్ఎక్స్ గ్రాఫిక్స్‌తోనే సినిమా స్టోరీని నేరేట్ చేయాలనే ప్రయత్నం కనిపించింది. అమ్మవారిని ఎదురించే దుష్టశక్తి, మరణమే లేకుండా దైవశక్తులపై కుట్రలు పన్నాలనే రాక్షస జాతి లాంటి పాయింట్స్‌తో ఎన్నో సినిమాలు ఇప్పటికే వచ్చాయి. అయితే అదే పాయింట్‌ తో రెగ్యులర్, రొటీన్ పగ, ప్రతీకారాలు, పూర్వజన్మ అంశాలతో ఈ సినిమా కథను చెప్పడం కంటే.. ఈ జనరేషన్ టెక్నాలజీతో కొత్త అనుభూతిని పంచాలనే తాపత్రయం దర్శకుడిలో కనిపించింది. 

ఇక నయనతార రెండు విభిన్నమైన పాత్రల్లో నటించింది. శక్తిగా కానిస్టేబుల్, 2 వేల సంవత్సరాల క్రితం అమ్మవారి పాత్రలో ఒదిగిపోయారు. యాక్షన్, డివైన్ ఎలిమెంట్స్ ఉన్న పాత్రలను అవలీలగా పోషించింది. తన పాత్రకు పూర్తిస్థాయిలో న్యాయం చేసింది. ఇక రెజీనా కసండ్రా డఫరెంట్ రోల్‌లో మెస్మరైజ్ చేసింది. భైరీ అనే దుష్టశక్తి పాత్రలో గెటప్, డైలాగ్స్, లుక్స్, బాడీ లాంగ్వేజ్‌తో ఆకట్టుకొన్నారు. కుష్బూ, స్నేహా ఇద్దరు గెస్ట్ అప్పియరెన్స్‌తో సినిమాకు ఫీల్ గుడ్‌గా మారారు. డిఫరెంట్ స్టోరి, స్క్రీన్ ప్లే, బ్యాక్ డ్రాప్‌తో వచ్చి ఉంటే.. డెఫినెట్‌ గా మంచి ఫలితాన్ని సాధించే అవకాశం ఉండేది. దీపావళీ సమయంలో అమ్మవారి నేపథ్యంతో వచ్చిన చిత్రాన్ని చూడాలనుకొంటే.. మహాశక్తి సినిమాను ఓ సారి లుక్కేయొచ్చు.

సమ్మర్ హాలీడేస్‌లో కొత్తగా కథ అంటూ ఏమీ ఉండదు. కొన్ని ఎపిసోడ్స్ మాత్రమే బాగుంటాయి. మార్కులే జీవితం కాదని కొన్ని సీన్స్‌లో చెప్పే ప్రయత్నం చేశాడు. కథ ఒక దగ్గర స్టార్ట్ అయి.. ఎటెటో వెళ్లిపోయి.. ఎక్కడో ఆగినట్టు అనిపిస్తుంది. ఇక ఈ కథలో పెద్ద సంఘర్షణ కూడా ఏమీ కనిపించదు. ఒక కథకు హీరో, విలన్ చాలా ఇంపార్టెంట్. ఇందులో ఆ రెండూ కనిపించవు. కేవలం ఇద్దరు పిల్లల చుట్టూనే తిరుగుతుంది. అందుకే చాలా వరకు కాన్ ఫ్లిక్ట్ ఎక్కువగా కనిపించదు. ఏదో సినిమా ముందుకు సాగుతోంది అంటే.. సాగుతోంది అన్నట్టుగా ఉంటుంది.

సిటీలో పిల్లాడు.. మార్కుల కోసం మందలించే తండ్రి.. ఆటలు పాటలకు దూరంగా ఉండే ఆ పిల్లాడు.. అమ్మమ్మ ఊరికి రావడంతో కథ కాస్త ఇంట్రెస్టింగ్‌గా మారుతుంది. అక్కడ పిల్లలిద్దరి స్నేహం బాగుంటుంది. కొన్ని ఎపిసోడ్స్ అయితే బాల్యాన్ని గుర్తు చేస్తాయి. కథ ఊరికి షిఫ్ట్ అయిన తర్వాత కేవీ పాత్రే హైలెట్‌గా నిలుస్తుంది. పాయింట్ వరకు, మెసెజ్ వరకు బాగానే అనిపించినా.. పూర్తి స్థాయి సినిమా మాత్రం అంత ప్రభావవంతంగా అనిపించదు. ఏదో వెలితి మాత్రం కనిపిస్తూ ఉంటుంది. టెక్నికల్‌గా చూసుకుంటే ఊరి వాతావరణం మాత్రం చక్కగా చూపించారు. ఎక్కువగా మామిడి తోటలోనే షూటింగ్ చేసినట్టు అనిపిస్తుంది. కెమెరా వర్క్ బాగుంటుంది. సింజిత్ పాటలు, బీజీఎం హృదయానికి హత్తుకునేలా ఉంటాయి. చివరగా ‘సమ్మర్ హాలీడేస్’ అద్భుతాలు సృష్టించకపోవచ్చు కానీ.. బాల్యాన్ని గుర్తు చేసే ఓ సింపుల్, అందమైన సినిమాగా అయితే నిలుస్తుంది. ఇప్పటి పిల్లలకి కూడా ఈ చిత్రం నచ్చే అవకాశం ఉంది.

కోలీవుడ్ స్టార్ హీరో సూర్య నుంచి ఈ ఏడాది ముచ్చటగా వచ్చిన మూడో చిత్రమే ‘సీన్’. మలయాళ దర్శకుడు జీతూ మాధవన్ తెరకెక్కించిన ఈ సినిమా థియేటర్లో డీసెంట్ రెస్పాన్స్ అందుకుంటుంది. ముఖ్యంగా ఈ సినిమా దర్శకుడు జీతూ మాధవ్ ఐడియా అండ్ దానిని తెరకెక్కించిన విధానం ఒకింత ఇంట్రెస్టింగ్ గా అనిపిస్తాయి. దీనిలో కూడా మంచి ఫన్ ని యాడ్ చేయడంతో కథనం మరింత ఎంగేజింగ్ గా వెళుతుంది. సూర్య తన పాత్రలో పర్ఫెక్ట్ గా సెట్ అయ్యారు. ఇది వరకు తన నుంచి మరో పోలీస్ ని చూసాం కానీ ఇది మాత్రం చాలా ఫ్రెష్ గా కనిపిస్తుంది.

ఈ సినిమాలో నేపథ్యం, కామెడీ వంటివి బాగానే ఉన్నాయి కానీ యంగ్ విలన్ వెర్షన్ లో మాత్రం ఇంకా జాగ్రత్త పడాల్సింది. తన బ్యాక్ స్టోరీ సినిమాలో ఒకింత వీక్ గా అనిపిస్తుంది. ఎందుకు అతను అలా చేస్తున్నాడు అనే దానికి మరింత బలమైన కారణాన్ని పెట్టి ఉంటే ఇంకా అర్ధవంతంగా ఉండేది. ఇక మొత్తంగా చూసుకుంటే ‘సీన్’ అనేది ఒక విభిన్నమైన క్రైమ్ కామెడీ సినిమాగా నిలుస్తుంది. అనవసర హంగు ఆర్భాటాలు లేకుండా డీసెంట్ గా సినిమా వెళ్ళిపోతుంది. సూర్య తన వెర్సటైల్ నటనతో ముందుండి నడిపించగా, నజ్రియా ఫహద్ మరియు నస్లెన్ లు అతనికి మంచి సహకారం అందించారు. ఫస్టాఫ్ తో పోలిస్తే సెకండాఫ్ బెటర్ ఫీల్ ఇస్తుంది. విలన్ బ్యాక్ స్టోరీ, స్లో ఫస్టాఫ్ ని పక్కన పెడితే ఈ క్రైమ్ కామెడీ సినిమా ఒకసారికి ధారాళంగా చూడొచ్చు. తెలుగు సినిమా వార్తలు

సూర్య ఇమేజ్‌కు భిన్నంగా స్టోరీని డిజైన్ చేసుకొని ఫన్,కామెడీ ఎలిమెంట్స్‌తో జీతూ మాధవన్ చేసిన ప్రయోగంగా ఈ సినిమాను చెప్పుకోవాలి. ఫుల్ ఫన్ మోడ్, కామెడీతో సాగే ఈ సినిమాలో క్రైమ్ అంశాలను జొప్పించిన తీరు బాగుంది. కానీ ఎక్కడా కూడా కథ, కథనాలు, పాత్రల చిత్రీకరణ మాత్రం లాజిక్‌కు సుదూరంగా ఉంటాయి. కొన్ని సీన్లు సినిమాటిక్ ఉండటంతో నమ్మశక్యంగా ఉండవు. సూర్యతో యాక్టింగ్ చేయించిన విధానం బాగుంది. అలాగే పోలీస్ ఇన్వెస్టిగేషన్, క్రైమ్ ఎలిమెంట్స్ కొత్తగా ఉన్నాయనే ఫీలింగ్ కలుగుతుంది. అయితే కథలో బలమైన పాయింట్ లేకపోవడం, కథనంలో కొత్తదనం లేకపోవడం సాదాసీదా సినిమాను చూస్తున్న ఫీలింగ్ కలుగుతుంది. మామూలు క్రైమ్ డ్రామాను కూడా సూర్య తన పెర్ఫార్మెన్స్‌తో బెటర్‌ సినిమాగా మార్చేందుకు ప్రయత్నించాడు.

ఇక సింగిల్ పాయింట్‌ తో కథ సాగడం వల్ల మూవీ సాగదీసినట్టు అనిపిస్తుంది. ఈ సినిమాలో కొన్ని డైలాగ్స్ మూమెంట్స్ ఫన్ క్రియేట్ చేస్తాయి. కొన్నిసీన్లు రొటీన్‌గా, లాజిక్ లేకుండా ఉండటం వల్ల బోర్ కొట్టిస్తాయి. ఓవరాల్‌గా ఈ సినిమా సూర్య రేంజ్ సినిమా కాదనేది స్పష్టం. అయితే ఈ మూవీలో గొప్పగా చెప్పుకొనేంతగా టెక్నికల్ వాల్యూస్ కనిపించవు. సినిమాటోగ్రఫి, మ్యూజిక్ కథకు తగినట్టుగా ఉంటాయి. తెలుగులో డైలాగ్స్ బాగా రాశారు. ఎడిటింగ్ ఈ సినిమాకు స్పెషల్ ఎట్రాక్షన్. ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ బాగున్నాయి. బలమైన కథ, కథనాలు ఉండి ఉంటే.. ఈ సినిమా బెటర్‌ క్రైమ్ కామెడీ మూవీ అయి ఉండేది. లాజిక్‌లు వెతకుండా సూర్య మూవీని ఎంజాయ్ చేద్దామనుకొనే వారికి ఎలాంటి కంప్లైంట్స్ ఉండవు. సూర్య నుంచి ఎక్కువగా ఆశించి వెళితే కొంత నిరాశ వెంటాడుతుంది. క్రైమ్ కామెడీ సినిమాలను ఇష్టపడే వారికి ఈ సినిమా నచ్చుతుంది.

క్రైమ్, సస్పెన్స్ డ్రామాలకు ఓ ప్యాట్రన్ ఉంటుంది. కిల్లర్ పక్కనే ఉన్నా ఎవ్వరూ గుర్తించరు.. పోలీసులు ఇన్వెస్ట్ చేస్తూ.. చివరకు ఆ కిల్లర్‌ని పట్టేసుకుంటారు. పోలీసులు, కిల్లర్ మధ్య జరిగే డ్రామాని ఎంత ఇంట్రెస్టింగ్‌గా చూపిస్తే సినిమా అంతగా జనాలకు నచ్చుతుంది. ఇక పైగా ఇన్వెస్టిగేట్ చేసే పోలీసు ఆఫీసర్‌కి ఏదో ఒక లోపం పెడితే కథ మరింత ఇంట్రెస్టింగ్‌గా మారుతుంది. ఆ లోపాన్ని జయించి కిల్లర్‌ని హీరో ఎలా పట్టుకుంటాడు అనే ఆసక్తి ఆడియెన్స్‌లో రేకెత్తిస్తే దర్శకుడు అక్కడే సగం సక్సెస్ అవుతాడు. ఈ విషయంలో జిత్తు మాధవన్ పూర్తి స్థాయిలో సక్సెస్ అయ్యాడని చెప్పుకోవచ్చు. జితు మేకింగ్, టేకింగ్ చాలా స్టైలీష్‌గా ఉంటుంది. పాటలు, బీజీఎం ఓ వైబ్‌లా అనిపిస్తాయి. సూర్య స్టైలింగ్, క్యాస్టూమ్స్ బాగుంటాయి.

సూర్య యాక్టింగ్ గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన పని లేదు. ఇక నస్లేన్ అందరినీ ఆశ్చర్య పరుస్తాడు. చివరకు ఓ మాలీవుడ్ క్రైమ్ డ్రామాకి తెలుగు టచ్ ఇస్తే ఎలా ఉంటుందో ‘సీన్’ అలా ఉందనిపిస్తుంది. కొన్ని లాజిక్స్ వదిలేస్తే సినిమాని పూర్తిగా ఆస్వాధించొచ్చు. ఇంకొన్ని ప్రశ్నలకు సమాధానాలు కనిపించవు. బహుశా వాటిని నెక్ట్స్ పార్ట్‌లో వివరిస్తారేమో చూడాలి. చివరగా సీన్ సినిమాలోని ప్రతీ సీన్ బాగుంటుంది. క్రైమ్‌కి డార్క్ కామెడీ యాడ్ చేసి పక్కా తెలుగు కమర్షియల్ సినిమాలా ఉంటుంది. కచ్చితంగా ఆడియెన్స్‌ని మాత్రం ఈ ‘సీన్’ నిరాశపర్చదని చెప్పుకోవచ్చు.

Positives:

1.⁠ ⁠The director’s emphasis on lesser-known details of the Ramayana

2.⁠ ⁠Grandeur & Visuals

3.⁠ ⁠Ranbir Kapoor’s performance from the start of the Vanavasa episode

4.⁠ ⁠Yash’s screen presence

5.⁠ ⁠Action episode involving Jatayu

6.⁠ ⁠Sequence involving Ravana’s ten personalities

Negatives:

1.⁠ ⁠Dragged-out episode between Ravana & Vidyutjihva

2.⁠ ⁠Leisurely pace at times

Overall, the Ramayana part one lived up to all the pre-release hype and expectations. Barring a couple of dragged-out sequences and a leisurely pace at times, the film largely engages the audience. The soul of the Ramayana was beautifully blended with amazing visuals and the film gives a pleasant feeling throughout its runtime. The film certainly deserves to be watched in the theatre with family to witness our epic story in all its glory. Especially, it is definitely worth showing the film to the kids, preferably on an IMAX screen. And yes, Part One ends at the crucial juncture of the Ramayana and it certainly makes us wait for Part Two which is scheduled to release in theatres next year.

Bottomline – Grand, yet it retained the Ramayana’s soul.

‘రాామాయణం’ కథ చాలాసార్లు విన్నది.. చూసిందే కాబట్టి.. తెలిసిన విషయాలను తెర మీద ఎలా ప్రెజెంట్ చేశారా అని చూస్తాం. ఈ ప్రెజెంటేషన్ విషయంలో లోపాలు ఎంచలేని విధంగా.. చాలా నీట్ గా ప్రతి సన్నివేశాన్నీ తీర్చిదిద్దింది నితీశ్ తివారి అండ్ టీం. మనం ఎప్పుడూ రామాయణంలో చూసే ఘట్టాలకు తోడు.. ఇందులో కొన్ని అదనపు సన్నివేశాలున్నాయి. అలాగే ఇంతకుముందు సింపుల్ గా.. షార్ట్ గా చూసిన సన్నివేశాలను ఇందులో కొంచెం లెంగ్తీగా.. చాలా గ్రాండ్ గా చూస్తాం. సీతను రావణుడు అపహరిస్తుంటే.. జటాయువు ఎదురుపడి పోరాడే సన్నివేశాాన్ని ఒకట్రెండు నిమిషాల వ్యవధిలో చూసి ఉంటాం. కానీ ఇందులో అదే ఒక క్లైమాక్సులా మారి అరగంట పాటు ప్రేక్షకులను విజువల్ మాయాజాలంలో ముంచెత్తి అద్భుత అనుభూతిని పంచుతుంది.

కాకపోతే ‘రామాయణం’ విజువల్ గా ఎంత గొప్పగా అనిపించినప్పటికీ.. ప్రేక్షకులను ఎమోషనల్ గా కదిలించడంలో.. రామాయణ గాథను తెర మీద చూస్తే వచ్చే డివైన్ ఫీలింగ్ తీసుకురావడంలో మాత్రం అనుకున్నంత మేర విజయవంతం కాలేకపోయింది. దర్శకుడు నితీశ్ తివారి.. రామాయణ గాథను ఇప్పటి సాంకేతికతను సరిగ్గా ఉపయోగించుకుంటూ విజువల్ వండర్ గా తీర్చిదిద్దే ప్రయత్నాన్ని సిన్సియర్ గా చేశాడు. తన టేకింగ్ చాలా బాగుంది. కాకపోతే భావోద్వేగాలను పండించే విషయంలో మరింత కసరత్తు చేయాల్సింది. నరేషన్లో ఇంకొంత వేగం చూపించాల్సింది. చివరగా: రామాయణం.. దృశ్యాలు అద్భుతం.. భావోద్వేగాలు పరిమితం.

వాల్మీకి రామాయణాన్ని ఎందరెందరో తమ అనుభూతులను జోడించి, వేల గ్రంథాలుగా తీసుకొచ్చారు. అలాగే 'రామాయణ' గాథను ఎందరెందరో దర్శకులు వెండితెరపై ఆవిష్కరించారు. ఇక రామానందసాగర్‌ వంటి వారు బుల్లితెర ధారావాహికగానూ రూపొందించారు. తెలుగులో అయితే రామాయణం ఎన్నిసార్లు సినిమాగా వచ్చిందో లెక్కేలేదు. తాజాగా వచ్చిన నితీశ్‌ తివారీ 'రామాయణం', నిజానికి ఇదో విజువల్ వండర్ అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కానీ నితీశ్‌ 'రామాయణం' కాకుండా 'రావణాయణం' చూపే ప్రయత్నం చేశారు. ఇప్పుడు విడుదలైన ప్రథమభాగం చూస్తే అందరికీ అదే భావన కలగటం ఖాయం.

అయితే ప్రథమ భాగం చూసిన తర్వాత అందరికీ కలిగే సందేహం ఒక్కటే. రాముడి గాథను కాకుండా నితీశ్‌ తివారి రావణ గాథగా ఈ కథను ఎందుకు చెప్పాడు అని!? రావణాసుడితో మొదలైన సినిమా, రాముడి ప్రతిజ్ఞతో ముగిసింది. అందరూ ఎదురుచూసిన రాముడి ఆగమనం సినిమా మొదలైన అరగంటకు కానీ జరగదు. అక్కడ కూడా బాలకాండకు అంతగా ప్రాధాన్యం ఇవ్వకుండా... సీతారాముల వివాహఘట్టానికి, ఆపైన అరణ్యవాసానికి తీసుకెళ్ళిపోయాడు. ఆ తర్వాత కూడా రావణుడు, శూర్పణఖ కథకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చాడు తప్ప... సీతారాముల అనుబంధానికి పెద్దంత చోటు దక్కనివ్వలేదు. దాంతో వెండితెరపై రామాయణాన్ని చూద్దామని వచ్చిన వారికి కాస్తంత నిరాశ ఎదురయ్యే ఆస్కారం ఉంది. ఏదేమైనా... సర్వజనులకు తెలిసిన రామాయణాన్ని ధైర్యంగా మరోసారి వెండితెరపై భారీ బడ్జెట్‌తో ఆవిష్కరించాలనే సాహసం చేసిన దర్శక నిర్మాతలను అభినందించి తీరాలి.

ప్రేక్షకులకు తెలిసిన కథతో సినిమా తీయడం కత్తిమీద సాము లాంటి వ్యవహారం. అందులోనూ భారతీయులు దైవంగా కొలిచే శ్రీరామునిపై, 'రామాయణం' మీద సినిమా తీయడం అంటే సవాలే. కొంచెం తప్పు జరిగినా సరే చీల్చి చెండాడిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. అందుకు ప్రభాస్ 'ఆదిపురుష్' ఓ ఉదాహరణ. ఈ తరుణంలో 'రామాయణ' అంటూ వచ్చారు దర్శక నిర్మాతలు నితేష్ తివారి, నమిత్ మల్హోత్రా. అయితే రామాయణం గురించి పూర్తి అవగాహన ఉన్న ప్రేక్షకులకు తప్పులు కనిపించే అవకాశం లేకపోలేదు. తెలియని ప్రేక్షకులకు ఓ అద్భుత దృశ్యకావ్యంగా అనిపిస్తుంది.

టెక్నికల్ పరంగా 'రామాయణ' సినిమాను హై స్టాండర్డ్స్‌లో తీశారు. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ బావున్నాయి. ఐరావతం, జటాయువు సన్నివేశాలను అద్భుతంగా తీర్చిదిద్దారు. సీతారాములుగా సాయి పల్లవి, రణబీర్ కపూర్ ఒదిగిపోయారు. అయితే వాళ్ళిద్దరినీ డామినేట్ చేశారు రావణాసురునిగా నటించిన యష్. భారతీయులకు, ఈతరం సినిమా ప్రేక్షకులకు సైతం తెలిసిన కథను వెండితెరపై అద్భుత దృశ్య కావ్యంగా మలచడంలో దర్శక నిర్మాతలు నితేష్ తివారి, నమిత్ మల్హోత్రా, యష్ సక్సెస్ అయ్యారు. కథ, కథనంతో కంటే విజువల్స్‌తో మేజిక్ చేశారు. ప్రతి ఫ్రేమ్‌ను విజువల్ వండర్‌గా తీర్చిదిద్దడంలో దర్శక నిర్మాతలతో పాటు నటీనటులు పడిన కృషి స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. సంగీత పరంగా కొంచెం డిజప్పాయింట్ చేసిన చిత్రమిది. ఓవరాల్‌గా మంచి థియేట్రికల్ ఎక్స్‌పీరియన్స్ ఇస్తుంది.

రామాయణం మన తెలుగువారికి చాలా బాగా తెలుసు. చిన్నప్పట్నుంచి రామాయణం వింటూ, రామాయణంపై వచ్చిన సినిమాలు, సీరియల్స్ చూస్తూ, కథలు చదువుతూ, వింటూ పెరిగాం. కథగా ఇదేమి కొత్త కాదు. కానీ ఈ `రామాయణం` మూవీని ఎలా చూపించారనేది ఇందులో ఆసక్తికరం. ఆడియెన్స్ ని ఎలా ఎంగేజ్‌ చేశారనేది ఇందులో మెయిన్‌. అలా చూస్తే ఈ సినిమాని విజువల్‌ ట్రీట్‌గా ప్రజెంట్‌ చేశారు. సినిమాలో మెయిన్‌గా కథ ముందే తెలియడం, దీనికితోడు రాముడు గొప్పవాడు అని పదే పదే ప్రొజెక్ట్ చేసే ప్రయత్నం కన్విన్సింగ్‌గా లేదు. ఆ సస్పెన్స్ ని నీరుగార్చినట్టుగా ఉంది. అలాగే రాముడు, సీత కలయికలోని డ్రామా కూడా తేలిపోయినట్టుగా ఉంది. 

రామాయణం మన తెలుగు వారికి, ఇండియన్స్ కి తెలిసిన గాథ. దాన్ని ఎంత ఆకట్టుకునేలా తెరకెక్కిస్తారు, తీసుకెళ్తారు, ఎంత అలరించేలా నడిపిస్తారు, చూపిస్తారనేది ముఖ్యం. ఇందులో ఆ విషయంలో విజువల్ గ్రాండియర్‌ పరంగా ఎక్కువ ఫోకస్‌ కనిపించింది. దీనికితోడు ఇందులో కొన్ని కొత్త ఎలిమెంట్లని చూపించి ఫ్రెష్‌ ఫీలింగ్‌ తెప్పించారు. అదే సమయంలో ఎమోషన్స్ ని ఇంకా బాగా రాసుకోవాల్సింది. డ్రామాపై కూడా వర్క్ చేయాల్సింది. మెయిన్‌గా సస్సెన్స్ అంశాలు, వాహ్‌ ఫ్యాక్టర్స్ పై ఇంకా ఫోకస్‌ పెట్టాలి. అవి ఇందులో ఆశించిన స్థాయిలో లేవు. కానీ ఓవరాల్‌గా మాత్రం ఒక విజువల్‌ ట్రీట్‌ ఫీలింగ్‌ అయితే కనిపిస్తుంది. కొంత వరకు ఆకట్టుకుంటుంది.

రామాయణ తెలిసిన కథనే అయినా విజువల్ గా మాత్రం ప్రతీ సీన్ గ్రాండియర్ కానీ టేకింగ్ కానీ ఎక్స్ లెంట్ లెవల్ లో మెప్పించాయి అని చెప్పాలి. కొన్ని చోట్ల గ్రాఫిక్స్ క్వాలిటీ తగ్గినట్లు అనిపించినా కూడా ఓవరాల్ గా ఎక్కువ శాతం సినిమా విజువల్స్ ఆడియన్స్ ను మరో ప్రపంచంలో ఉన్నట్లు ఫీల్ అయ్యేలా చేస్తుంది. రాముడిగా రణబీర్ కపూర్ బాగా మెప్పించాడు. సీతగా సాయి పల్లవి ఆకట్టుకుంది. కానీ రావణాసురుడిగా యష్ మాత్రం ఫుల్ మార్కులు కొట్టేశాడు. ఆ రోల్ కి తను తప్ప ఎవరూ చేయలేరు అనిపించేలా మెప్పించాడు యష్. సినిమాలో సంగీతం బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ మరీ అంచనాలను మించలేదు కానీ పర్వాలేదు అనిపించేలా ఆకట్టుకుంది. ఎడిటింగ్ అండ్ స్క్రీన్ ప్లే మాత్రం స్లో నరేషన్ తో ఉంటుంది . 

మోషన్స్ ను ఎక్కువగా చూపించాలి అనుకున్నారు కానీ తెలిసిన కథే అవ్వడంతో ఆ ఎమోషన్స్ మరీ అనుకున్న రేంజ్ లో పండలేదు. అలాగే ఆ సీన్స్ కొంచం డ్రాగ్ అయినట్లు కూడా అనిపించింది. కానీ ఎప్పటికప్పుడు విజువల్స్ ఎక్స్ లెంట్ గా ఉండటంతో, ఇలా డ్రాగ్ అయిన సీన్స్ ఉన్నా కూడా సినిమా ఓవరాల్ గా ఓ విజువల్ వండర్ నే చూసిన ఫీలింగ్ కలిగింది. సినిమా క్లైమాక్స్ పోర్షన్ కూడా ఎక్స్ లెంట్ గా విజువల్ గా మెప్పించి సెకెండ్ పార్ట్ పై అంచనాలను పెంచింది. ఓవరాల్ గా సినిమా లెంత్ ఒక్కటి ఎక్కువ అవ్వడం మ్యూజిక్ అండ్ బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ అనుకున్న రేంజ్ లో లేకపోవడం లాంటివి డ్రా బ్యాక్స్ అయినా కూడా సినిమా మొత్తం విజువల్స్ అండ్ టేకింగ్ తో చివరి వరకు కూర్చోబెట్టి ఎంజాయ్ చేసేలా చేశారు.

అయితే ఈ సినిమాలో మాత్రం ఇలా రావణుడి నుంచి కథ మొదలు పెట్టి.. సరిగ్గా సీతాపహరణంతో కథని ఆపారు. అంటే ఈ పార్ట్‌లో సీతాపహరణం వరకూ మాత్రమే ఉంటుందన్నమాట. మిగిలిన కథని రెండవ పార్ట్‌లో చూపిస్తారు. నిజానికి ఈ రామాయణం సినిమాపై చాలానే వివాదాలు చుట్టుముట్టాయి. రావణుడిపై సాయిపల్లవి, రెహమాన్ లాంటి వ్యక్తులు చేసిన కామెంట్లపై చాలా ట్రోల్స్ కూడా వచ్చాయి. అలానే యానిమల్ లాంటి సినిమాలు చేసిన రణబీర్ కపూర్ రాముడిగా ఎలా నటిస్తాడనేది అందరూ ఉత్కంఠగా చూశారు. అయితే సినిమా చూస్తున్నంతసేపు మాత్రం ఎక్కడా రణబీర్ కపూర్ కనిపించలేదు. అంతలా మనల్ని కథలో లీనమయ్యేలా చేసిన క్రెడిట్ మాత్రం నితీష్ తివారీకే దక్కుతుంది.

రావణుడి అధికార దాహం, ఆకలి, కోపం, క్రోథం, ఆవేశం, దర్పం, ఠీవి, రూపం ఇలా అన్నీ తన ముఖంలో కనిపించేలా అయితే యష్ న్యాయం చేశాడు. అయితే ఇక్కడ కాస్త సినిమాటిక్ లిబర్టీ తీసుకొని సీతతో కూడా కొన్ని యాక్షన్ సీన్లు చేయించారు. సినిమాని ఈ స్థాయిలో నిలబెట్టింది మాత్రం రెండే రెండు విషయాలు. ఒకటి బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్. ఇక రామాయణాన్ని జెన్ జీకి దగ్గరయ్యేందుకు వాడిన సాంకేతికత, AI వాడకం కూడా సినిమాకి, చూపించిన కథకి బలాన్ని ఇచ్చింది. ఓవరాల్‌గా చెప్పాలంటే రామాయణం.. ఎన్నిసార్లు చూసినా, ఎన్నిసార్లు విన్నా, ఎన్నిసార్లు చదివినా.. మళ్లీ మళ్లీ చూడాలనిపిస్తుంది.. చూస్తే బావుండు అనిపిస్తుంది. కనుక ఆ కథకి ఇబ్బంది కలగకుండా రామాయణాన్ని ఇప్పుడున్న టెక్నాలజీతో కలిసి ఒక దృశ్య కావ్యంగా తెరపై ఆవిష్కరించే ప్రయత్నంలో అయితే వీళ్లు ఫెయిల్ అవ్వలేదు. పార్ట్ 2 కోసం ఎదురుచూసేలా చేయడంలో అయితే టీమ్ సక్సెస్ అయింది. కనుక పిల్లలతో, ఫ్యామిలీతో కలిసి మరోసారి రామాయాణాన్ని మనసారా, కనులారా చూసి రండి.