Movie Reviews

విక్రమ్ సహిదేవ్ హీరోగా ఖగేష్ తమ్మినేని డైరెక్షన్‌లో రూపొందిన సినిమా ‘అనకాపల్లి’. తాజాగా థియేటర్లలో విడుదలైంది. ఓ కుర్రాడి జీవితంలో చోటు చేసుకున్న ప్రేమ, క్రైమ్ చుట్టూ సాగిన ఈ అనకాపల్లి సినిమా.. కొన్ని ఎమోషనల్ ఎలిమెంట్స్ తో పాటు కొన్ని ప్రేమ సన్నివేశాలతో ఆకట్టుకుంది. హీరోగా నటించిన విక్రమ్ సహిదేవ్ ఈజ్ తో సెటిల్డ్ గా నటించాడు. హీరోయిన్ గా నటించిన సంధ్య వసిష్ఠ నటన సినిమాకి ప్లస్ అయింది. ఈ అనకాపల్లి కథలో ఇంటర్వెల్ అండ్ కొన్ని ఎమోషనల్ ఎలిమెంట్స్ స్పెషల్ అట్రాక్షన్ గా నిలిచినా, కథ కథానాలు మాత్రం రెగ్యులర్ గానే సాగాయి.

డైరెక్టర్ పాత్రల మధ్య ఇంకా బలమైన కాన్ ఫ్లిట్ ను, సన్నివేశాలను రాసుకొని ఉండి ఉంటే బాగుండేది. ఐతే, సినిమా మీద ప్రేక్షకుడికి ఇంట్రెస్ట్ పుట్టించడానికి, దర్శకుడు కొన్ని ఎమోషనల్ ఎలిమెంట్స్ ను ఎలివేట్ చేసినా.. అవి పెద్దగా వర్కౌట్ కాలేదు. ‘అనకాపల్లి’ అంటూ వచ్చిన ఈ ఎమోషనల్ లవ్ క్రైమ్ డ్రామాలో.. ఎమోషనల్ గా సాగే లవ్ స్టోరీ, హీరో – హీరోయిన్ల మధ్య వచ్చే కొన్ని లవ్ సీన్స్ మరియు ఇంటర్వెల్ అండ్ ఎమోషనల్ ఎలిమెంట్స్ బాగానే ఉన్నాయి. కానీ, కథాకథనాలు ఆకట్టుకునే విధంగా లేకపోవడం, మెయిన్ క్యారెక్టరైజేషన్స్ బలహీనంగా ఉండటం, అలాగే కొన్ని రొటీన్ సీన్స్ వంటి అంశాలు సినిమాకి మైనస్ అయ్యాయి. ఓవరాల్ గా, లవర్స్ కు ఈ సినిమాలో కొన్ని ఎలిమెంట్స్ కనెక్ట్ అవుతాయి.

హర్ష్ రోషన్, నక్షత్ర జంటగా నటించిన ‘తెల్ల కాగితం’ సినిమాకు రమేశ్ బండ్రెడ్డి దర్శకత్వం వహించగా, రొమాంటిక్ ఎంటర్ టైనర్ గా తెరకెక్కిన ఈ సినిమా థియేటర్లలో మిక్స్డ్ రెస్పాన్స్ అందుకుంది. విలేజ్ బ్యాక్ డ్రాప్ లో సాగే చిన్న ప్రేమకథ ఇది. యుక్త వయసులో ఉన్న ఓ జంట చేయకూడని తప్పు చేసి ఎలాంటి ఇబ్బందులకు గురయింది. ఫైనల్ గా ఏం తెలుసుకుందన్నదే ఈ సినిమా లైన్. అయితే సినిమా కథ, కథనాలు రెండూ ఊహించేలానే ఉండడం మైనస్ అయింది. ముఖ్యంగా సెకండాఫ్లో భావోద్వేగాలు ఉన్నప్పటికీ సీన్ టు సీన్ ఏం జరుగుతుందో ఊహించేలా ఉండటం మైనస్ అయింది. 

చిన్న బడ్జెట్ చిత్రాలకు క్వాలిటీ మ్యూజిక్ ఇచ్చే విజయ్ బుల్గానిన్ తన ట్యూన్స్ తో ఆకట్టుకున్నాడు. ఇలాంటి విలేజ్ బ్యాక్ డ్రాప్ కథలకు కెమెరా పనితనం ఎంతో ముఖ్యం. కె.వి. గుహన్ ఈ విషయంలో తన ప్రతిభను చాటుకున్నాడనే చెప్పాలి.. ఈ మధ్య యువత టార్గెట్ గా వస్తున్న చాలా చిత్రాలు దాదాపు ఈ తరహా కథాంశంతోనే తెరకెక్కాయి. చెడు స్నేహాల వల్ల యువత ఎలాంటి తప్పులు చేస్తున్నారు.. జీవితంలోని ఏం కోల్పోతున్నారు అన్న అంశాలను చూపిస్తూనే చివర్లో ఓ సందేశంతో ముగిస్తున్నారు. ‘తెల్ల కాగితం’ మూవీది ఇదే ఫార్మెట్. అందుకే ఈ తెల్లకాగితం తన స్వచ్ఛతను చాటుకోలేక పోయింది.

ఒక టీనేజీ లవ్ స్టోరీని ఎలా డీల్ చేయాలి అనడానికి.. గత ఏడాది వచ్చిన ‘కోర్ట్’ సినిమా ఉదాహరణగా నిలిచింది. యువతకు మాత్రమే కాక.. పెద్దలకు కూడా బాగా కనెక్ట్ అయిన కథ అది. కానీ అందులో లీడ్ రోల్ చేసిన హర్ష్ రోషన్ ను పెట్టి.. వేరే ఫిలిం మేకర్స్ మళ్లీ మళ్లీ టీనేజీ లవ్ స్టోరీలు తీస్తున్నారే కానీ.. అవి ‘కోర్ట్’ దరిదాపుల్లోకి కూడా వెళ్లట్లేదు. ఇప్పుడు ‘తెల్లకాగితం’తో కూడా దాదాపు అలాంటి అనుభూతినే కలిగించాాడు హర్ష్. ఎప్పుడో ‘చిత్రం’ సినిమాలో చూసిన పాయింటు పట్టుకుని.. ఇప్పుడు సొసైటీకి ఏదో సందేశం ఇచ్చేద్దామని చేసిన ఈ ప్రయత్నం బెడిసికొట్టింది. ఆరంభం బాగున్నా.. అసలు కథలోకి అడుగుపెట్టాక విపరీతమైన సాగతీతతో.. సిల్లీ సీన్లతో విసిగించే ‘తెల్లకాగితం’ ఇంపాక్ట్ చూపించలేకపోయింది. 

ఫైనల్ గా ఇంకోసారి హర్ష్ రోషన్ టీనేజీ లవ్ స్టోరీ చేశాడంటే భయపడిపోయే స్థాయిలో ఈ సినిమా అసహనాన్ని కలిగిస్తుంది. మొత్తంగా చెప్పాలంటే.. తెల్లకాగితం ఒక సగటు నిబ్బా నిబ్బి లవ్ స్టోరీ. మొదట్లో ఆశలు రేకెత్తించినా.. మెసేజ్ బాగున్నా.. ఈ కథను చెప్పిన పద్ధతి అంత ఆసక్తికరంగా లేకపోవడంతో ఇంపాక్ట్ మిస్ అయింది. అసలు సినిమా స్క్రిప్టులో ఏమంత విశేషం లేదు. ఇందులో ఇవ్వాలనుకున్న మెసేజ్ బాగుంది. కానీ దాన్ని చెప్పిన పద్ధతి అంత బాగాలేదు. వీక్ స్క్రిప్టును దర్శకుడు రమేష్ బండ్రెడ్డి తన టేకింగ్ తోనూ మెరుగుపరచలేకపోయాడు. చివరగా తెల్ల కాగితం.. తేలిపోయింది.

హర్ష రోషన్, నక్షత్ర నటించిన తెల్ల కాగితం సినిమా గురించి చెప్పుకుంటే... ఈ సినిమా ఫస్టాఫ్ మంచి వినోదంతో సాగుతుంది. యూత్‌ఫుల్ అంశాలు కొన్ని చోట్ల కాస్త డోస్ ఎక్కువైనా, ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ దానిని బ్యాలెన్స్ చేస్తుంది. హర్ష్ రోషన్ తన పాత్రకు పూర్తి న్యాయం చేయగా.. దీపక్ మాలితో అతని కాంబినేషన్ సీన్లు బాగా వచ్చాయి. డెబ్యూ హీరోయిన్ నక్షత్ర మొదటి సినిమాలోనే చాలా కాన్ఫిడెంట్ గా నటించి మెప్పించింది. దర్శకుడు రమేష్ బండ్రెడ్డి మంచి కథను ఎంచుకున్నారు.

అయితే ప్రస్తుతం వస్తున్న యూత్ ఫుల్ సినిమాల తరహాలోనే ఇది కూడా పాత ఫార్ములాకే పరిమితమైంది. చెడు సావాసాలు, యువత చేసే పొరపాట్ల చుట్టూ సాగే కథనం సెకండాఫ్‌లో చాలా ప్రిడిక్టబుల్‌గా మారుతుంది. స్టోరీలో వేగం తగ్గడం, సాగదీసినట్లు ఉండే సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుడికి విసుగు తెప్పిస్తాయి. కొన్ని అనవసర సీన్లను ఎడిట్ చేసి ఉంటే బాగుండేది. అలాగే కొన్ని సీన్లు ఫ్యామిలీ అభిమానులకు మింగుడుపడవు. సెకండాఫ్ ను ఇంకాస్త ఆసక్తికరంగా మలిచి ఉంటే సినిమా రిజల్ట్ మరోలా ఉండేది. ప్రొడక్షన్ వాల్యూస్ సినిమా స్థాయికి తగ్గట్టుగా ఉన్నాయి. ఫైనల్‌గా.. మొత్తంగా చెప్పాలంటే.. 'తెల్లకాగితం' అక్కడక్కడా మెప్పించే ఓ యావరేజ్ యూత్‌ఫుల్ రొమాంటిక్ డ్రామా. యూత్‌ఫుల్ లవ్ స్టోరీలను ఇష్టపడేవారు ఎటువంటి భారీ అంచనాలు లేకుండా ఒకసారి చూడొచ్చు. 

టీనేజ్‌లో ప్రేమ, ఆకర్షణ, అపరిపక్వ నిర్ణయాలు, వాటి పర్యవసానాలు అనే పాయింట్‌తో దర్శకుడు రమేష్ బండ్రెడ్డి మంచి కథను ఎంచుకున్నారు. ముఖ్యంగా 15 నుంచి 18 ఏళ్ల మధ్య వయసులో పిల్లలకు చాలా విషయాలపై స్పష్టత ఉండదు. ఏది సరైన నిర్ణయం, ఏది తప్పు అనే విషయంలో తడబడుతుంటారు. ఈ అంశాన్ని రాము, ఆశ పాత్రల ద్వారా చూపించే ప్రయత్నం బాగుంది. హీరో ఫ్రెండ్స్ చేసే పనులు, డైలాగ్‌లు నవ్విస్తాయి. మధ్య మధ్యలో టీనేజ్‌ లవ్‌కి సంబంధించిన సన్నివేశాలు అలరిస్తాయి. అయితే సినిమాలో హీరోయిన్ ప్రెగ్నెన్సీ తర్వాత సీన్స్ ఏమాత్రం ఆకట్టుకునేలా ఉండకుండా సాగదీతతో తీశారు. 

సినిమాలో డ్రామా పండలేదు. లవ్ సీన్లలోనూ డెప్త్ లేదు. చివరి 20 నిమిషాల్లో మాత్రం సినిమా బలంగా నిలబడుతుంది. చిన్న తప్పు జీవితాలను ఎంతగా ప్రభావితం చేస్తుందో చూపించిన తీరు ఆలోచింపజేస్తుంది. ముఖ్యంగా క్లైమాక్స్‌లో ఇచ్చిన భావోద్వేగ ముగింపు సినిమాకు ప్రధాన బలం. ముగింపు బాధ కలిగించినా ఆడియెన్స్ కి కిక్‌ ఇవ్వలేకపోయింది. రొటీన్‌ ఫీలింగ్‌ ని తెప్పిస్తుంది. దర్శకుడు రమేష్ బండ్రెడ్డి మంచి పాయింట్‌ను ఎంచుకున్నప్పటికీ, టేకింగ్‌లో ఇంకాస్త మెరుగ్గా వ్యవహరించి ఉంటే సినిమా బాగుండేది. మొత్తంగా ఆడియెన్స్ ని ఆకట్టుకోవడంలో తడబడిందని చెప్పొచ్చు. టీనేజ్ ప్రేమలో చేసే తప్పులకు సంబంధించిన సందేశం బాగున్నా, దాన్ని అంతే బాగా తెరకెక్కించడంలో దర్శకుడు, ఆడియెన్స్ ని ఆకట్టుకోవడంలో మూవీ తడబడింది.

Harsh Roshan recently gained popularity with teenage dramas such as Court. The young actor has now come up with Thella kaathitham in the same space. Thella Kaagitham deals with teenage confusion and the consequences of decisions made under peer influence. The film explores how teenagers, driven by others’ opinions and lacking the maturity to understand the implications of their actions, struggle to deal with the consequences. Nandu has written the story, dialogues and screenplay, while Ramesh Bandreddi has directed the film. The biggest problem, however, is the writing. Nandu fails to create an engaging screenplay or enough genuinely humorous situations to sustain the narrative.

Highlights

The lead pair

The climax

Drawbacks

Old-school writing

Lame jokes

Lack of an engaging screenplay

overall Thella Kaagitham attempts to be a simple, message-oriented teenage drama and has a few entertaining portions, particularly in the first half. However, the outdated writing, forced humour and sluggish second half derail the film. The message is good, but the emotional punch the subject demands is not strong enough.

Harshroshan teamed up with debutant director Ramesh Bandreddy for a teenage romantic drama, Thella Kaagitham. Bogapathi Nakshatra, made her feature film debut role. Let’s figure it out with a detailed analysis. 

Positives:

1.⁠ ⁠Passable Initial Thirty Minutes

2.⁠ ⁠Lead Actress Screen Presence

Negatives:

1.⁠ ⁠Second Half

2.⁠ ⁠Excessive Melodrama

3.⁠ ⁠Repetitive Sequences

4.⁠ ⁠Poor Music

5.⁠ ⁠Overstretched Conflict Point

Overall, in an attempt to deliver a socially relevant message, the director of ‘Thella Kaagitham’, ended up making a two-and-a-half-hour film with excessive melodrama that tests your patience after a point. Apart from a passable initial thirty minutes, there’s nothing to talk about in the film.

హర్ష్ రోహన్ హీరోగా నటించిన సినిమా తెల్ల కాగితం సినిమా గురించి చెప్పుకుంటే.. ఫస్టాఫ్ డీసెంట్ గా అనిపిస్తుంది. లీడ్ నటుల మధ్య డిజైన్ చేసిన ఫన్ సీన్స్ ఇందులో బాగున్నాయి. యూత్ ఫుల్ మూమెంట్స్ కొన్ని ఓవర్ గా అనిపించినా కొంచెం బ్యాలన్స్ అయ్యాయి. హర్ష్ రోషన్ మరోసారి తనకు సరిగ్గా సరిపోయే కథను ఎంచుకుని, తన పాత్రకు పూర్తి న్యాయం చేశాడు. అయితే ఈ మధ్య కాలంలో యూత్ కోసం వస్తున్న సినిమాలు ఒకే రకమైన ఫార్ములాను ఫాలో అవుతూ వస్తున్నాయి. యువత జీవితంలోని నెగిటివ్ కోణాలను, చెడు స్నేహాల వల్ల వారు ఎలా ప్రభావితమవుతారు అనే విషయాలను చూపించి, చివరకు ఒక మెసేజ్ తో ముగించడం. ఇదే కనిపిస్తుంది. ఇక ఈ ఫార్మాట్ లోనే ‘తెల్ల కాగితం’ కూడా అనిపిస్తుంది. దీని స్క్రీన్ ప్లే కూడా అదే ఫార్ములా టెంప్లేట్ ను ఫాలో అవుతుంది.

దీనితో, సెకండ్ హాఫ్ లో ఏం జరగబోతోందో ముందే ఊహించే విధంగా ఉంటుంది. ఇలా కథనం రొటీన్ గా అనిపిస్తుంది. ఇక మొత్తంగా చూసుకుంటే, ‘తెల్ల కాగితం’ ఒక రొటీన్ యూత్ ఫుల్ డ్రామాగా నిలిచింది. ఫస్టాఫ్ లో కథనం ఓకే కానీ సెకాండాఫ్ లో మాత్రం కథనం నెమ్మదించింది. కొన్ని సీన్స్ ఆకట్టుకున్నప్పటికీ కొన్ని సీన్స్ అంతే ఇబ్బంది పెట్టాయి. యువ జంట బాగానే పెర్ఫామ్ చేశారు. సెకండాఫ్ ఇంకొంచెం బెటర్ గా తీర్చిదిద్ది ఉంటే బాగుండేది. దీనితో సినిమా పూర్తి స్థాయిలో ఆకట్టుకోలేదు.

సమాజంలో అంతరాలను తెరపై చూపించడంలో తమిళ దర్శకులు కొందరు ముందుంటారు. అందులో కార్తిక్‌ సుబ్బరాజు ఒకరు. ఈ డోరతీ సినిమాలో కుల, లింగ వివక్షత గురించి చర్చించారు. ఇద్దరు స్నేహితుల్లో ఒకరు హిజ్రాగా మారితే ఏం జరిగింది అన్నది సింపుల్‌గా ఈ సినిమా కథ. సినిమాలో హిజ్రాల లైఫ్‌ స్టైల్‌, వారికి జరిగే ఉత్సవాలు ఇవన్నీ సెకెండాఫ్‌లో కాస్త ఎక్కువే చూపించారు. సుబ్బు హిజ్రాగా మారిన తర్వాత కార్తీతో చేసిన జర్నీ, వినోదాన్ని భావోద్వేగాన్ని పంచుతుంది. ప్రాణ స్నేహితుడైన సుబ్బుని చంపడానికి కార్తి తీసుకున్న ప్లాన్‌ ఆకట్టుకుంటుంది. అయితే డోరతి ఎలా చనిపోయిందనేది క్లారిటీ ఇవ్వలేదు.  

నటీనటులు అందరూ మంచి పెర్ఫార్మన్స్ ఇచ్చారు. ఇక ఎడిటర్‌ సెకెండాఫ్‌ను కాస్తంత ట్రిమ్‌ చేసి ఉంటే బోర్‌ ఫీలింగ్‌ కలిగేది కాదు. నిర్మాణ పరంగా పేరు పెట్టక్కర్లేదు. లింగ వివక్ష, కులం, వర్ణంతో పాటు పితృస్వామ్య భావజాలం వరకు సమాజంలోని అనేక అసమానతలను గురించి దర్శకుడు ప్రశ్నించాడు. అలాగే సమాజం ట్రాన్స్‌జెండర్స్‌ ఎదుర్కొంటున్న అవమానాలు, వారి లోలోపలి సంఘర్షణలను సున్నితంగా తెరపై చూపించారు. లైన్‌ మంచిదే అయినా ప్రేక్షకులను పూర్తిస్థాయిలో మెప్పించడంలో కాస్త వెనకడుగులో ఉన్నట్లే అనిపిస్తుంది. దర్శకుడి ప్రయత్నం మెచ్చుకోతగ్గదే! అయితే ఇలాంటి కథాంశాలతో తెరకెక్కే చిత్రాలు అందరికీ నచ్చే ఆస్కారం లేదు.

రీసెంట్ గా కోలీవుడ్ సినిమా దగ్గర వచ్చి షాకింగ్ టాక్ అందుకున్న సినిమానే డోరతి. దర్శకుడు కార్తిక్ సుబ్బరాజ్, కీర్తి సురేష్ అలాగే ఇళయరాజా కాంబినేషన్లో వచ్చిన ఈ సినిమా ఈ వారం తెలుగులో కూడా విడుదల అయ్యింది. ఇప్పటికీ మనం ఉన్న సమాజంలోనే కులం, హోదా లేదా కాలం చెల్లిన సామాజిక విశ్వాసాల రూపంలో సామాజిక వివక్ష ఉంది అనేది తరతరాలుగా వస్తున్న ఒక కఠినమైన వాస్తవం. ఇతరులను ప్రత్యక్షంగానో పరోక్షంగానో నియంత్రించడానికి ఉపయోగించే పరువు అనే తప్పుడు భావనలపై దృష్టి పెడుతూ, కార్తీక్ సుబ్బరాజ్ ఓ సున్నితమైన సబ్జెక్ట్ చుట్టూ తన కథను అల్లారు.

అయితే ఈ తరహా సబ్జెక్ట్ లు డెఫినెట్ గా అన్ని వర్గాల ఆడియెన్స్ ని మెప్పించే అవకాశం చాలా తక్కువ. ఇందులోని డెప్త్, ఎమోషన్స్ కేవలం కొంతమందికి మాత్రమే పరిమితం అనిపిస్తాయి. మొత్తంగా చూసుకుంటే, ‘డోరతీ’ ఓకే అనిపించే ఓ డిఫరెంట్ అండ్ రేర్ అటెంప్ట్ గా నిలుస్తుంది. దర్శకుడు కార్తీక్ సుబ్బరాజ్ ఓ సున్నితమైన సబ్జెక్ట్ ని ఎంచుకొని అర్థవంతంగా చెప్పే ప్రయత్నం చేశారు. అలాగే నటీనటులు నుంచి సాలిడ్ పెర్ఫార్మన్స్ లు కూడా తాను రాబట్టారు. కానీ ఈ సబ్జెక్ట్ అన్ని వర్గాల ఆడియెన్స్ కి డెఫినెట్ గా కనెక్ట్ కావడం కష్టం. పైగా సాగదీతగా, రిపీటెడ్ గా అనిపించే సీన్స్ కొన్ని ఇబ్బంది పెడతాయి. కొంచెం స్లోగా ఉన్నా పర్వాలేదు, కొత్త నేపథ్యం ఉండే సినిమా చూడాలి అనుకునేవారికి ఈ సినిమా ఓకే అనిపిస్తుంది.

కీర్తి సురేష్, రిషికాంత్, సనంత్ ప్రధాన పాత్రల్లో కార్తిక్ సుబ్బరాజ్ తెరకెక్కించిన చిత్రం ‘ డోరతీ ’. ఈ సినిమా ఆల్రెడీ తమిళంలో విడుదలై అక్కడ కాంట్రవర్సీతో దూసుకుపోతోంది. తెలుగులో ఇప్పుడు విడుదలై మిక్స్డ్ రెస్పాన్స్ అందుకుంటుంది. కార్తిక్ సుబ్బరాజ్ చిత్రాలు దాదాపు సమాజంలోని అసమానతలపైనే ఉంటాయి. అయితే ఈ సారి లింగ వివక్షను ప్రధాన అంశంగా తీసుకున్నాడు. సినిమాలో సుబ్బు పాత్ర మారిన తీరు.. కార్తి సంఘర్షణ.. ఇలా అన్నీ కూడా ఎమోషనల్‌గా సాగుతాయి. ఓ కమ్యూనిటీ ఈ సమాజం నుంచి ఎదుర్కొనే అవమానాలు, చీత్కారాన్ని మనసుని కదిలించేలా తెరకెక్కించాడు కార్తిక్ సుబ్బరాజ్. 

అయితే కీర్తి సురేష్ పాత్ర కూడా మధ్యలోనే అలా అర్దాంతరంగా ముగించినట్టు అనిపిస్తుంది. కానీ టెక్నికల్‌గా మ్యాజిక్ చేసిన ‘డోరతీ’.. ఎమోషనల్‌గా అందరినీ కదిలించలేకపోయిందని చెప్పుకోవచ్చు. చివరగా ‘డోరతీ’ మనం రెగ్యులర్‌గా చూసే మాస్ మసాలా కమర్షియల్ చిత్రం అయితే కాదు. కొడితే వంద మంది గాల్లోకి ఎగరం, రక్తం ఏరులైపారే సీన్స్ ఇందులో ఉండవు. ఓ ఆర్ట్ ఫిల్మ్ చూసిన ఫీలింగ్ అయితే కలుగుతుంది. అందరికీ నచ్చకపోయినా కొందరిని మాత్రం మెప్పించే అవకాశం ఉంది.

వెయ్యి కోట్ల మనీ చుట్టూ తిరిగే కథ ఈ సిగ్మా. ఆ మనీని దక్కించుకునేందుకు కారణమైన కీ కోసం హీరో గ్యాంగ్‌, విలన్ల గ్యాంగ్‌ చేసే పోరాటమే ఈ మూవీ. ఓ వైపు క్రైమ్‌ స్టోరీ, మరోవైపు హీరో అప్పుల బాధతో బాధపడటం వంటి అంశాలతో సినిమా సాగుతుంది. రెండింటిని ప్యారలల్‌గా దర్శకుడు సినిమాని నడిపించాడు. కానీ దర్శకుడు జేసన్‌ కథనం విషయంలోనే చాలా కాంప్లికేటెడ్‌గా మార్చాడు. కథ ఎటు వెళ్తుందో, ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాని విధంగా తీసుకెళ్లారు. 

ఆయా సీన్లలో ల్యాగ్‌ ఎక్కువగా ఉంటుంది. గురు పాత్రలో సందీప్‌ కిషన్‌ నటించి మెప్పించాడు. పాత్ర పరిధి మేరకు ఆకట్టుకున్నాడు. కానీ ఆయన పాత్రలోని డ్రామా కూడా ఓవర్‌గా అనిపిస్తుంది. యాక్షన్‌ సీన్లు ఏమాత్రం ఆకట్టుకోలేకపోయాయి. సామ్‌ పాత్రలో ఫరియా ఫర్వాలేదనిపించింది. దర్శకుడు జేసన్‌ సంజయ్‌.. దర్శకుడిగా ఎంట్రీ ఇస్తూ ఇలాంటి సబ్జెక్ట్ ఎంపిక చేయడం మైనస్‌గా చెప్పొచ్చు. పైగా ఆకట్టుకునేలా తీయడంలో తడబడ్డాడు. ఇంకా చెప్పాలంటే ఫెయిల్‌ అయ్యాడు. ఫైనల్‌గా సినిమా చూశాక.. జేసన్‌ సంజయ్‌.. దర్శకుడిగా కంటే నటుడిగా ట్రై చేస్తే బెటర్‌ అనిపించింది. ఆడియెన్స్ సహనంతో ఆడుకున్న సిగ్మా. విజయ్‌ కొడుకు జేసన్‌ సంజయ్‌ దర్శకుడిగా సక్సెస్‌కాలేకపోయారు.